Blog : process

Vives magazine 1/3

Vives magazine 1/3

Een gezin met lef op ontdekkingsreis naar de essentie van goed onderwijs

Tekst: Ronald Heidanus, Inge van de Goor, Feie Heidanus en Carla Desain

Onderwijsechtpaar Ronald Heidanus en Inge van de Goor vertrokken eind januari – met hun drie kinderen – op ontdekkingsreis door Scandinavië. Een half jaar lang van school naar school, op zoek naar inspiratie, op zoek naar de essentie van goed onderwijs. In drie opeenvolgende delen schrijven zij hun ontdekkingen en bevindingen.

De beslissing om op reis te gaan kwam niet uit de lucht vallen.

Ronald werkte in het (voortgezet) speciaal onderwijs. Inge was vakdocent beeldende vorming in het regulier voortgezet onderwijs. Beiden deden dat jarenlang met hart en ziel. Maar de laatste tijd begon het steeds vaker te knagen.

Read More

Kunskapsskolan, een aanzet

Kunskapsskolan, een aanzet

Het is ergens in april. Met het weer dat is omgeslagen van sneeuw naar volop zon rijden we Stockholm binnen. De plek die voor ons als stel een emotionele waarde heeft. De bestemming die ooit, jaren geleden een tussenstop was. Daar waar toen onze liefdesreis startte. De stad waarin wij onszelf, maar zeker ook onze kinderen, bijzonder prettig voelen. Thuis voelen door de sfeer aldaar. De openheid waarmee mensen elkaar tegemoet treden. En de ruime opzet die voor kinderen lijkt gecreëerd. Ruimte om te bewegen door de vele groenplekken, speeltuinen, maar ook leerzame musea en pretparken. Ja, allemaal bij elkaar daar op die bijzondere plek.

Maar we zijn niet in Stockholm om te genieten van de stad. Sterker, we rijden er zelfs dwars doorheen, op weg naar één van de rijkste suburbans van Stockholm, Täby. Op weg met vele vragen…

Read More

Gewend

Gewend

Gewend.

“En…!? Zit je er alweer in?”

Of ik geland ben. En of ik al gewend ben!? Zomaar wat woorden waar vragen mee geconstrueerd worden. Vragen die bij mij nieuwe vragen oproepen. Want waar zit ik dan weer in? In de trein van het hectische en het gefragmenteerde leven in hier in Nederland? In de club van collega’s die koste wat het kost doorrazen? In de dagelijkse gewoontes van toen voor de reis?

Nou, geland ben ik. Met beide benen op Nederlandse bodem. Maar ‘erin’, gelukkig niet!

Read More

Zijn reis | His journey

Zijn reis | His journey

Of hij zin had in de reis, daarover was hij eigenlijk vrij duidelijk: “Een beetje!” Zijn uitspraak lijkt een wat ‘op de oppervlakte‘-reactie, maar dat is het alleszins. Hij weet wat hij wil. Op reis gaan, prima. Nieuwe plekken ontdekken, prima. Nieuwe kinderen ontmoeten, ook goed. Taal, daar komt hij wel uit. Toch is er iets dat het voor hem lastig maakt, maar over het waarom blijft het niet lang gissen:

“Dan kan ik niet meer ijshockeyen.”

Duidelijk. Nog voordat we op reis gingen gaf hij dus duidelijk aan dat hij het ijshockeyen enorm zou gaan missen. Het trainen en het spelen van wedstrijden met zijn team. In het voor hem zo vertrouwde Tilburg. Maar, met Scandinavië in het vooruitzicht zou dit -het niet meer ijshockeyen- wellicht helemaal niet een probleem hoeven te zijn. Sterker, juist een mogelijke uitkomst!? Denemarken, Zweden én Noorwegen zijn namelijk landen die al jaren op het hoogste internationale niveau meedraaien. Genoeg clubs zou je zeggen.

En zo het werd een reis in de reis.
Zijn reis, van club naar club.

Read More

gevoed door voeding | food for thought

gevoed door voeding | food for thought

“Van een afstand zie ik haar poging een leerling enthousiast te maken voor een vegetarische schijf. Hij lijkt niet overtuigd, stemt toe en laat het vegetarisch alternatief op zijn bord schuiven.” (Kunskapsskolan Täby, april 2018)

Een van de vele voorbeelden hoe bewust er op de Scandinavische scholen die wij bezochten omgegaan wordt met voeding. Op de meeste grote scholen wordt er tussen de middag gezorgd voor een warme maaltijd. En daarbij ook altijd minstens één vegetarisch alternatief. Soms zelfs glutenvrij, lactosevrij of halal. Ook daar is een potje voor ‘bereid’.

Read More

Mag ik

Mag ik

“…mag ik een Engels boek halen in de bieb?”

De vraag verrast. Op dat moment in ieder geval, in het geheel een heel stuk minder. Eigenlijk niet zelfs. Want Feie is, zoals eerder te lezen, erg goed om leeruitdagingen te omzeilen. Beredenerend kan hij zoveel barricades voor zichzelf opwerpen dat het direct zijn eigen onzekerheid bevestigt. En dat gebeurt zo snel dat hij dichtklapt bij en voor iedere uitdaging. Dus pienter genoeg om na te denken over constructieve strategieën, maar meer mogelijkheden vinden om deze te ondermijnen.

Read More

In een camper door Scandinavië

In een camper door Scandinavië

Ronald en Inge reizen met hun kinderen in een camper door Scandinavië om goed onderwijs te vinden

TøNDER – Een half jaar reizen in een camper om op zoek te gaan naar de essentie van onderwijs en opvoeding. Ronald Heidanus en Inge van de Goor uit Tilburg zijn begin deze maand samen met hun drie kinderen begonnen aan een reis door Scandinavië.

Geschreven door Merel de Leuw

Tijdens de reis bezoeken ze scholen in Denemarken, Zweden en Noorwegen. Finland slaan ze over, omdat ze al veel van de onderwijsmethoden in dat land weten. “We willen juist allemaal nieuwe manieren van onderwijs ontdekken”, vertelt Ronald.

“In Nederland wordt er vaak gezeurd op het onderwijs, maar er gebeurt niets. Niet dat wij meteen het hele onderwijs in Nederland willen veranderen. We doen het vooral voor onszelf en onze ontwikkeling als docent.” De hele reis houden ze bij via de blog Education on Tour.

Kinderen
Ook de drie kinderen van Ronald en Inge, Feie, Jonah en Leiah, zijn mee op reis. Zij krijgen les op de scholen die bezocht worden. Maandag was de eerste dag op de school Marieskolen in Tønder (Denemarken). Ronald merkt veel verschillen met het Nederlandse onderwijs. “Het valt me op dat kinderen op school gemotiveerd worden om te participeren en ze luisteren goed, ook als het over maatschappelijke onderwerpen gaat”, vertelt Ronald. “In Nederland was de boel allang afgebroken door de kinderen.”

Voor de kinderen is het wennen om steeds naar een nieuwe school te gaan, maar ze spreken Engels waardoor ze zich goed kunnen redden. Want de meeste kinderen in Denemarken spreken vloeiend Engels. “En anders vertalen we het voor ze, want wij zijn er ook bij tijdens de lessen.” En van heimwee is er geen sprake.

Terug naar Nederland
Rond oktober komt het gezin terug. De kinderen volgen in de tussentijd een Nederlands onderwijsprogramma, zodat ze geen achterstand oplopen. Wat ze na de reis gaan doen weten Ronald en Inge nog niet. “Inge heeft onbetaald verlof genomen en ik heb mijn ontslag ingediend. Wat ik bij terugkomst ga doen weet ik nog niet, maar dat zien we dan wel weer.”

De overwinning

De overwinning

Wie Feie kent weet dat het een pientere jongen is. En een jongen die eigenlijk altijd eerst nadenkt voordat hij doet. Nou ja, nadenken? Overdenken van zijn gedachten! Eerst alle mogelijke beren op zijn weg ontmoeten en met elkaar vergelijken. Zijn ‘veiligheid’ vinden in het vooraf afzwakken van zijn mogelijkheden. Want ‘wat als’?

Read More

Toetsen, een last of een lust

Toetsen, een last of een lust

Ze maken hier gewoon toetsen op de gang!? Dat doen ze bij ons op school nooit.” (Jonah)

Vandaag de derde dag op de A.P. Møller Skolen. Via Facebook zag ik een dag eerder een bericht voorbij komen. Zo’n bericht met een link erbij. Klik je erop dan zou de link je naar zeven tips leiden. Zeven tips om dé toetsenweek te overleven.

Blijkbaar is er íets nodig om een week vol toetsen te overwinnen. Te overleven zelfs. En fijn dat er dan wordt meegedacht. Voor je gedacht. Bedacht. Zeven tips. De rest mag je zelf doen.

Read More

De lach | the smile

De lach | the smile

Vanochtend. Volledig licht was het nog niet. Maar een uitnodiging om het vak Science bij te wonen laten we natuurlijk niet links liggen. Samen met Feie de klas in!

De enthousiaste docent, Svend Duggen, leidt ons bezoek in. De lachende en nieuwsgierige gezichten draaien hun blik na ons gezien te hebben weer naar het bord. Het bord waar twee studenten een aantal antwoorden noteren. Het werk van een week eerder wordt besproken en geëvalueerd.

There is always more then one student in front of the class so they’re not feeling watched or alone.”

Read More