Blog : wanderings

Gewend

Gewend

Gewend.

“En…!? Zit je er alweer in?”

Of ik geland ben. En of ik al gewend ben!? Zomaar wat woorden waar vragen mee geconstrueerd worden. Vragen die bij mij nieuwe vragen oproepen. Want waar zit ik dan weer in? In de trein van het hectische en het gefragmenteerde leven in hier in Nederland? In de club van collega’s die koste wat het kost doorrazen? In de dagelijkse gewoontes van toen voor de reis?

Nou, geland ben ik. Met beide benen op Nederlandse bodem. Maar ‘erin’, gelukkig niet!

Read More

Wat ruimte doet | space

Wat ruimte doet | space

Whoah, dit is wat ik bedoel! Hier gaat mijn hart sneller van kloppen!

Een plek ingericht zodat je er als kind, maar zeker ook als volwassene én zelfs de community, de ruimte hebt. Je kunt ontmoeten, kunt ademenen, veiligheid kunt ervaren; zodat je er kunt leren.

Een jaar of twee geleden stond de school waar ik als docent werk, voor een grote verbouwing. Een aantal van de ruimtes en gangen zou heringericht worden. De vraag aan ons, als sectie beeldende vorming, over het hoe wij het zouden willen hebben kwam vrij laat. Een paar weken voor de deadline van de definitieve bouwtekening…

Toch zag ik het als een uitnodiging om na te denken. Nadenken over niet alleen het gebouw. Juist ook nadenken over hoe ik mijn lessen op dat moment vorm gaf en hoe ik het ‘anders’ zou willen. Beter. Met meer ruimte. 

Read More

Once upon a time

Once upon a time

Als de schoenen en laarzen nog niet in het rek staan is zij duidelijk.

Please put your boots and shoes where they belong!

Hun Engelse les is direct begonnen. Een les Engels voor zo’n achttien 6-7 jarigen uit klas 1 die eerst nog even hun schoenen en laarzen op de juiste plek leggen. De meeste hebben het begrepen. Anderen volgen. Wellicht zelfs zonder taal, want naast dat het leren hier op school verweven lijkt met alles dat de leerlingen doen, zijn er duidelijke routines! Routines waar kinderen zichtbaar bij gedijen. Geen onvertogen woord valt er, geen respectloze blik richting haar, gewoon het volgen van de verwachting als de normaalste zaak van de wereld.

Read More

De lach | the smile

De lach | the smile

Vanochtend. Volledig licht was het nog niet. Maar een uitnodiging om het vak Science bij te wonen laten we natuurlijk niet links liggen. Samen met Feie de klas in!

De enthousiaste docent, Svend Duggen, leidt ons bezoek in. De lachende en nieuwsgierige gezichten draaien hun blik na ons gezien te hebben weer naar het bord. Het bord waar twee studenten een aantal antwoorden noteren. Het werk van een week eerder wordt besproken en geëvalueerd.

There is always more then one student in front of the class so they’re not feeling watched or alone.”

Read More

De start | The first school

De start | The first school

De eerste school is een feit! De A.P. Møller Skolen in Schleswig, Duitsland. Een school met een verhaal, want de A.P. Møller Skolen is een Deense school in Duitsland. En hoe gaaf is het dan om juist hier onze reis te starten!? In het grensgebied van Duitsland en Denemarken.

Met gezonde spanning stappen we de school in. Niet wetende wat ons te wachten staat. De jongens gaven tijdens het opstaan zelfs aan geen zin te hebben. Begrijpelijk. Alles is anders. Nieuw. Andere routines. Geen vijf-minuten-wandeling naar De Elzen. Geen ontmoeting met klasgenoten vandaag. Nee, nu als ontdekkingsreizigers met ons mee. Het verkennen en ontdekken nieuwe werelden. Andere (school)culturen.

“Hey kijk mama, ze hebben krijtborden!?” – Leiah

Read More

Het hotel | Urbex for tonight

Het hotel | Urbex for tonight

Yes! Een plek gevonden voor vannacht.

Vanaf het moment dat we aan het reizen zijn met de camper komen we op plekken waar een ‘urbex experience‘ hebben! Op elke plek waar we wat langer verbleven vonden we wel huizen of gebouwen die verlaten zijn. Deze keer zelfs een heel hotel!?

Het is te gek om plekken zoals deze te ontdekken. Op zoek naar gave beelden en verhalen.

Read More

Sterren | Picture the stars

Sterren | Picture the stars

Liggend op een deken. De zon allang onder. Starend naar de sterren. Dromen. Genieten. Connecting the dots. Elke keer als ik naar de sterren keek die gedachte over het vastleggen ervan. Geen motivatie de ‘hoe’ uit te zoeken. Tot nu!

Vorige week was het International Dark Sky Week. Mijn liefde las een artikel in ‘de Geldelander’. Gekregen in Sakskøbing van onze Nederlandse buren. En wat wil het toeval; het artikel gaat over Møn, het eiland waar verblijven.

Read More

Ontbijt | Urbex for breakfast

Ontbijt | Urbex for breakfast

Een dag eerder afgesproken: voor het ontbijt een ochtendwandeling maken. Het bos in. Niet wetende wat we tegen zouden komen. We ontdekten een klein boshuis. In elkaar gestort. Verlaten. Het gaf mij ergens een “Blair witch” sensatie. Zelfs de kinderen waren stil. Zij hadden enkel zorg voor mij op het moment dat ik het huis betrad. Ik voelde hun angst groeien. Wat zouden we binnen aantreffen? Het huis leek in de haast achtergelaten te zijn…

Read More

Doei | Goodbye Denmark

Doei | Goodbye Denmark

Het eerste deel van onze terugreis vermeden we de snelweg. Het werd ons afgeraden door onze gastheer van de camping in Højer. File als belangrijkste reden. Dus binnendoor werd het, op weg naar de pont over de rivier de Elbe. Tussen Glückstadt en Wischhafen kwam op het water deze kleine vriend afscheid van ons nemen. De meeuw als symbool voor vrijheid; vrij om te gaan en staan waar het wil. Dat zelfde gevoel is vanaf nu zo herkenbaar voor ons. Loskomen.

Het gedag zeggen van deze vriend ankerde voor ons het moment om terug te kijken op onze eerste bijzondere reis.

Read More